Forum Wolnych od Alkoholu

[Anowika]

Moja droga trzeżwienia była usłana gruzami ,były wzloty i bolesne upadki.Trwało to kilka lat.
Pierwszą terapię rozpoczęłam w 2010,to była terapia dzienna ,od poniedziałku do piątku,od 8:00 do 16:00 a w soboty i niedziele warsztaty.Było dużo łez,obwiniania siebie,poczucie krzywdy i tyle.Bardziej pod publikę niż dla siebie.Po dziennej była "stawiam na trzeżośc" dwa razy w tygodniu i na koniec terapeutka indywidualna stwierdziła ze gotowa jestem na pogłębioną.Niestety wzięłam udział tylko w dwóch spotkaniach i zapiłam.W tym czasie też straciłam pracę.Niczego mnie to jednak nie nauczyło,tyle wysiłku ,wkładu a tu nic lepszego sie nie działo i na koniec jeszcze strata pracy.Popłynełąm ,mój ówczesny partner nareszcie miał znowu kumpla do picia.Po ośmiu miesiącach podjęłam pracę i wówczas doszłam do wniosku ,że potrafie przecież pic kontrolowanie ,nauczyłąm sie na terapii jak wyglada glod ,jak nawrót i że poradze sobie.Podjęłam też dcyzje o odejściu od niego a nawet zmieniłam miejsce zamieszkania.Na poczatku było dobrze,dopóki nie zaczęłąm próbować pic kontrolowanie.I takie picie i niepicie trwało do 2015,dłuższe i krótsze okresy abstynencji.Wspomnę tylko że mieszkała ze mną moja mama,była osobą niepełnosprawna.Kiedy w pażdzierniku 2015 wydarzyła sie w domu tragedia ,wróciłam do abstynencji.W lutym 2016 postanowiłam ponownie pójśc na terapie odwykowa dochodżącą.Terapeuta indywidualny zastosował terapie dynamiczna i oczywiście grupowa.Było cięzko,praca zmianowa,wczesne wizyty u terapeuty,spotkania grupowe.W koncu,cos zaczęło docierac.Pod koniec terapii poznałąm mojego obecnego męża,ukrywał lub próbował ukryć ze jest alkoholikiem i poraz kolejny popłynęłam ,a myslałam że ja go uleczę ,ponieważ wszystko idzie dobrze to ja go wyciągne z alkoholizmu .On jak zreszta kazdy alkoholik uważał,że nie jest alkoholkiem i moż przestać pic kiedy tylko zechce,o matko ,skąd ja to znałam.W kazdym razie w 2019 w sierpniu ,powiedziałąm bata,nie po to chodziłam na terapie,nie po to chciałam zmienić życie na lepsze,trzeżwe,zeby znowu w to bagno sie zanurzac.On popijał ,coraz beardziej i częściej.Postawiłam ultimatum albo nie pje ,albo sie wyprowadza,na terapie nie było szans u niego.Chyba tez mu coś zaświeciło ,bo od stycznia ubiegłego roku nie pije.
Trochę chaotycznie to opisałam i za to przepraszam,jest to dla mnie bardzo emocjonalne zwierzenie.

[jal]

[Anowika]

Dziękuje,niepicie jest piekne,a przede wszystkim kontakt z córka nieziemski.

[Jonesy]

No witaj, super że trwasz w trzeźwości, że trwacie razem. Że tak się spytam, a coś więcej robicie dla siebie teraz? Jakieś mitingi? Inny kontakt z drugim trzeźwym alkoholikiem niekoniecznie wirtualny?

[Anowika]

Mój mąż bardziej plasuje sie na "suchego alkoholika",nie uznaje terapii,uważa ,że tylko silna wola.Ja wręcz przeciwnie natomiast ogromne wsparcie mam w mojej córce(pedagog specjalny) a równiez utrzymuje kontakt z koleżanką z terapii,co prawda nie jest to bliski kontakt ale zawsze
coś.Lubie czytać i odkąd jestem na emeryturze pochłaniam ksiązki,nadrabiam stracony czas .
Nie mam pomysłu co dalej ,lub po prostu nie chce mi sie cokolwiek wiecej robic dla siebie.Zdaję sobie sprawę czego to może byc objawem natomiast terapie na które chodziłam ciągle z tyłu głowy szepczą
Dlatego tez szukałam forum,które w jakiś sposób pozytywnie działą.Przynajmniej na mnie..

[Wiedźma]

[kiwi]

Anowika , fajnie ze tutaj jestes.
Kazdy trzezwy dzien , jest dniem dobrym.

Milo pozdrawiam
Kiwi

[Anowika]

[Anowika]

[Wiedźma]

[yuraa]

Witaj na forum

[dromax]

[Wiedźma]

[pterodaktyll]

[dromax]