Forum Wolnych od Alkoholu

[jolkajolka]

Jestem pełna nadziei,a jednocześnie obaw. Po prostu u syna jest tak ok,że aż się boje,że sie popsuje. Widzę u niego totalną zmianę,myslę sobie,że może trzeba było czasu,żeby ogarnął się po śmierci przyjaciela. Co prawda do ideału daleko,bo pracuje w domu i do ludzi za specjalnie nie wyszedł,ale jest znacznie odpowiedzialniejszy,płaci za swoje utrzymanie. Mało tego,zaczął u mnie odkładac kasę,bo potrzebny mu nowy komputer,a boi się,że mu się rozlezie zanim uzbiera ile trzeba. Depresja na razie nie wraca, pali bardzo niewiele (mam na myśli trawę) i w sumie wiele rzeczy układa się pozytywnie. Dlatego też postanowiłam cieszyć się każdym dniem, jeśli sie pogorszy przyjdzie czas i na zamartwianie się. Trzeba myśleć pozytywnie

[Wiedźma]

No to - trzymamy kciuki od nowa