Forum Wolnych od Alkoholu

[kiwi]

" Nie boj sie starosci,
to przywilej,
a nie kara."

[kiwi]

[kiwi]

[kiwi]

[kiwi]

https://youtube.com/shorts/TUMCl-K6i5k?si=k_wqGQxBmsSAMt9s

[kiwi]

[kiwi]

[kiwi]

[kiwi]

https://s.lubimyczytac.pl/upload/books/4869000/4869529/702468-352x500.jpg

„Życie jest piękne w każdym wieku, rzecz w tym, by jego urodę umieć i chcieć dostrzec. Dlatego nie odwołujmy się uparcie do tykającego zegara biologicznego. To nie powód, by stroić smętne miny, nakładać maskę cierpiętnika. Być może dla świata jesteś już starcem, ale dla niektórych ludzi wciąż jesteś całym światem. Choćby z tego powodu warto zachować witalność oraz piękny umysł”.

„Dopiero na starość dostrzega się unikalność piękna oraz to, jakim cudem jest rozkwitanie kwiatów pośród fabryk i armat, istnienie wierszy obok gazet i papierów wartościowych”.

„Życie jest zbyt krótkie, by starzeć się brzydko. Zamiast tracić siły na frustrujące narzekania, skupmy się na działaniu, na radosnych odczuciach. Zamiast katowania bolesnymi rozliczeniami i pretensjami, patrzmy na świat pogodnymi oczami, ciesząc się, że jeszcze jesteśmy jego częścią. Niech ta książka będzie początkiem rozmowy z samym z sobą o wspomagających aniołach i dręczących demonach”.

[kiwi]

[kiwi]

[kiwi]

[kiwi]

[kiwi]

Przychodzi w życiu cichy czas,
w którym przestajesz próbować zaimponować wszystkim,
a zaczynasz uczyć się spokoju.
Przestajesz się spieszyć.
Przestajesz naciskać.
Przestajesz tłumaczyć się ludziom, którzy i tak nigdy naprawdę nie słuchali.
Zaczynasz rozumieć, że powolne poranki to nie lenistwo —
to leczenie.
A wczesne wieczory to nie nuda —
to spokój, na który pracowałeś całymi dekadami.
Dojrzewanie nie polega na znikaniu.
Polega na tym, że wreszcie widzisz wyraźnie.
Zaczynasz dostrzegać miękkość w rzeczach, które kiedyś pomijałeś:
• jak słońce ogrzewa kafelki w kuchni
• jak kojący jest dobrze znany fotel
• jak uspokaja powolny oddech
• jaką radość daje samo bycie, bez potrzeby robienia czegokolwiek
Nie potrzebujesz już głośnych miejsc ani wielkich kręgów ludzi.
Wystarczy kilka prawdziwych osób — a czasem nawet tylko własne towarzystwo.
I gdzieś pomiędzy kolejnymi urodzinami a wszystkimi złamanymi sercami
pojawia się cicha mądrość.
Taka, która nie krzyczy,
nie popisuje się,
nie musi niczego udowadniać.
Po prostu… jest przeżyta.
Uświadamiasz sobie, że przetrwałeś każdy dzień,
o którym myślałeś, że go nie uniesiesz.
Że z ciszy nauczyłeś się więcej niż z oklasków.
Że stałeś się łagodniejszy, a nie słabszy.
Życzliwszy, a nie mniejszy.
Mądrzejszy, a nie zmęczony.
I może — tylko może —
właśnie tak wygląda prawdziwe piękno:
Życie, które nauczyło się rozkwitać powoli.
Serce, które pozostało delikatne w ostrym świecie.
Dusza, która w końcu zna swoją wartość.
Starzenie się nie jest ciężarem.
To błogosławieństwo ukryte w zwyczajnych dniach.
Dar, który dostrzegasz dopiero wtedy,
gdy niesiesz ze sobą wystarczająco wiele lat,
by wiedzieć, co naprawdę ma znaczenie.

Znalezione w Komputerze

[kiwi]