Forum Wolnych od Alkoholu

[smokooka]

Dziękuję Wam bardzo, bez tej dodatkowej motywacjinie wiadomo jak by było

[smokooka]

I wreszcie zebrałam się na cywilną odwagę i mówię hipokryzji i wstydowi swojemu. Kiedy zabierałam się do bycia niepalącą to święcie w to wierzyłam, a przewróciłam się na klasycznym błędzie - popadłam w zbytnią pewność siebie i poczucie osamotnienia i po czterech miesiącach, jakoś w sierpniu, zaczęłam palić znowu. Nie paliłam 4 miesiące a na wakacjach zaczęłam znowu. Strasznie wstyd mi było przed Wami się przyznać i tak se po cichutku siedziałam w kąciku unikając wszelkich tematów tu i w piwnicy dotyczących palenia jak ta hipokrytka jakaś co szumu narobi jakie to be i fu a siedzi i smrodzi.
29 kwietnia znów stałam się niepalącą Agnieszką.
Przez te 8 miesięcy palenia przyszła dodatkowa motywacja zdrowotna, a po pewnej diagnozie wiedziałam, że to już nie żarty. Z każdym wypalonym fajkiem czułam i wizualizowałam sobie jak się truję tym paskudztwem a przede wszystkim dostałam impuls żeby wreszcie zacząć o sobie inaczej myśleć - jako o wartościowej osobie, fajnej, dobrzej i mądrej, która ma jeszcze dużo ważnych rzeczy do zrobienia w życiu. W 10 dni od diagnozy udało mi się podjąć "heroiczny wysiłek" i nie kupić paczki papierosów z postanowieniem, że już wystarczy. Dostaję od Was tyle wsparcia i sympatii, że chcę tym bardziej być w porządku, bo ciążyło mi na sumieniu ukrywanie tego palenia przez Dekadentami. Przepraszam Was
Pterku, nie przeczytałam Carra jakoś mi nie idzie
Przeczytałam za to "Twoje ciało mówi pokochaj siebie" Lise Bourbeau i czytam "Kod uzdrawiania" Loyda i Johnsona. Poza wewnętrzną chęcią i potrzebą niepalenia mam też 24 godziny i jest mi dość łatwo, odruchy w głowie siedzą ale moje płuca mnie kochają od pierwszego niewypalonego papierosa. Pokocham jednak bardziej swoje wnętrzności niż odruchy i mam nadzieję że będzie dobrze.

[pietruszka]

Ja też uważam, ze do mojego niepalenia przyczyniła się...miłość do siebie. Bo jak odkryłam, że jakbym siebie choć trochę lubiła, szanowała, to przecież bym siebie nie niszczyła, truła. A że zaczynałam siebie lubić to tak drobnymi kroczkami szłam sobie do podjęcia ostatecznej decyzji o zaprzestaniu trucia się nikotyną i innymi smolistymi substancjami... Carr akurat mi pomógł, chociaż miałam aż 3 podejścia do niego - chyba podświadomie wiedziałam, że jeśli go skończę czytać, to rzeczywiście przestanę. I był sobie w odpowiednim momencie i miejscu pod ręką, doczytałam i zgasiłam ostatniego papierosa. I jestem wolna od nikotyny To niesamowite uczucie... Uwolnienia się...
Trzymam kciuki

P.S. Ja miałam wcześniej jedną nieudaną próbę rzucenia. Wtedy się męczyłam okrutnie, nie umiałam w sobie odnaleźć radości z rzucenia tego obrzydlistwa, wiem jakie błędy popełniłam. Tym razem zrobiłam to z radością, ale i bogatsza o nową wiedzę o uzależnienia, ale i własne doświadczenie wcześniejszej porażki.

[pterodaktyll]

[krystian12345]

Ja przestałem palić i pić jednocześnie. Trzy lata będzie 25 maja. Pare razy miałem ochotę zapalić. Ale boje sie ponieważ może to być dla mnie droga do picia albo ćpanie. Zresztą picie, ćpanie, branie leków i palenie wrzucam do jednego worka pod nazwa uzależnienie. I nie pale.

[smokooka]

udało Ci się podjąć i zrealizować bardzo trudne zadanie, ale to dobrze, tak trzymaj! Gratuluję

[krystian12345]

Nie było to aż takie trudne. Ponieważ tam gdzie bylem na terapii nie wolno bylo palić. I tak przy okazji