Forum Wolnych od Alkoholu

[jolkajolka]

Moje stosunki z synem zdecydowanie uległy ochłodzeniu. Zastanawiam się,czy to skutek tego,że go przymuszałam do leczenia,czy też może mojej wiedzy na temat wspóluzależnienia. Relacje są jakby zdystansowane,brak im takiego ciepła jak kiedyś. Ale myslę,że to cena za to,że musiałam go odciąć od pępowiny i zacząc traktować jak dorosłego. Cóż,trafiło mi się jeszcze kilka dni wolnego,więc sobie wyjeżdżamy na działkę,będę miała czas trochę nad tym podumać.

[jolkajolka]

Już całkiem zdurniałam. Przecież to niemozliwe,żeby mój syn cudownie ozdrowiał, zważywszy na diagnozę postawioną przez psychiatrę. A teraz wygląda tak,jakby nic mu nie dolegało. Zadowolony z siebie, przytył, opalił się, nabrał mięśni. I twierdzi,że juz nie ma kłopotów ze snem. Nie wiem co o tym sądzić. Babcia twierdzi,że pali bardzo mało (trawki).Z reszta kilka razy byłam u nich z nienacka i faktycznie nie udało mi się go przyłapać. Jednak martwię się,że to nie może być tak słodko, i że upadek będzie bolesny. Tak sobie myślę, czy dożyję dnia,żeby przestać się tym wszystkim zadręczać? Już widzę różnice w swoim zachowaniu, ale to wszystko jeszcze w powijakach...

[jal]

jolka... wspieram ciepło.

[wampirzyca]

a może poprostu ciesz się tym a nie martw się na zapas......pozdrawiam cię cieplutko

[staaw]

[jolkajolka]

[staaw]

[dromax]

[jolkajolka]

[jolkajolka]

Babci chyba dam na razie spokój z terapią, bo nie najlepiej jej wyszły wyniki badań, Trzeba operację powtórzyć, więc znów kładzie sie do szpitala Z synem dziś rozmawiałam i myślę,że zaczyna się nawrót choroby, bo smutek już mu zaczyna doskwierać. Napomnęłam o powrocie do poradni i najpierw zaprotestował, a za chwilę powiedział,że przecież nie ma ubezpieczenia. Na koniec mojej wizyty stwierdził,że pojedzie sie zarejestrować w UP. No, zobaczę. Widać,że martwi się babcią, ale sądzę,że jest w tym też spora dawka egoizmu, bo przecież on jest ściśle uzależniony od babci.

[jolkajolka]

Był dziś mój syn, bo pomagał przy rozładowaniu nowych mebli. Cud sie stał,że sam przyjachał taki kawał drogi i to z przesiadką. Ale niestety okazuje się,że jest coraz gorzej. Prawie nie sypia,nie ma apetytu. Zbiera się do powrotu na terapię,ale kiedy to będzie? U niego tak trudno o decyzję. Ja natomiast, przez ten rok terapii dla współ...sporo się nauczyłam. Nie wychodzę przed orkiestrę,tym razem poczekam,aż decyzja wyjdzie od niego. Trochę mi trudno,ale myslałam,że będzie gorzej. Tak,że czekam...

[JaKaJA]

[esaneta]

doskonale Cię rozumiem Jolka, wiem jaki ból przezywa serce matki, gdy dziecko cierpi, nawet, jesli to dziecko jest juz dorosłe. Mnie się udało syna wyciągnąc siłą na terapię tuz przed jego osiemnastką. Na początku było strasznie, bardzo się opierał, wymyslal rozne preteksty, by nie isc, czasami bywał agresywny i krzyczal na mnie, ale ja byłam nieugięta. Dziś natomiast traktuje swoją terapię jako cos naturalnego i nie opuszcza spotkań z terapką. Powoli widac efekty jego pracy, ale to bardzo długa droga. Wspieram Was gorąco i trzymam kciuki.

[jolkajolka]

Dzieki dziewczyny.
Ja po cichu właśnie licze na to,że może u niego coś "zaskoczy". W końcu ma połowę moich genów,a mnie się udało...

[jolkajolka]

Wczoraj byłam na swojej grupie wsparcia w poradni dla współ...
No i miałam okazję podzielić się swoim doświadczeniem z trzeźwego życia. Okazało się,że jest między nami alkoholiczka,która obecnie ma miesiąc trzeźwości. Podjęłam się wspierać ją, dałam do siebie telefon,obiecałam przy kolejnych spotkaniach trochę poopowiadać jej o sobie. I tak się w życiu plecie,że mój syn zrezygnował z terapii,a ja, w tym samym ośrodku, trafiłam na "mini mityng". Tylko nie wiem,czy jestem z tego zadowolona
Ja się chyba nie bardzo do tego nadaję, nie lubię gadać o sobie...Boję się,że przez to będę unikać tych spotkań,psiakrew!