Forum Wolnych od Alkoholu

olimpijka

Owszem.
Ze smutkiem muszę stwierdzić, że stosunke do niego mam raczej ambiwalentny. Tak jak pisałam w innym wątku - nadal go kocham. i tak, również go nienawidzę. Niekoniecznie dlatego ze jest alkoholikiem. Tak po prostu - za to jak rozp*****ł nam życie. za to jak mogłoby być a jak nigdy nie będzie.

Tomoe

Ale sama pisałaś, że już na samym początku tego związku wiedziałaś, a przynajmniej podejrzewałaś, że on ma problemy z alkoholem.
Zaryzykowałaś, bo zignorowałaś czerwone światełko ostrzegawcze, które już wtedy, na początku, się w tobie zapaliło.

Więc przyznaj, że masz również własny wkład w to, co się potem z twoim życiem stało.
Zaryzykowałaś.
I zapłaciłaś za to swoje ryzyko wysoką cenę.
To nie tylko "on ci to zrobił".
W pewnym stopniu ty sama "sobie to zrobiłaś".

olimpijka

Zgadza się. I ponoszę tego konsekwencje. Czy oznacza to że nie mogę go nienawidzić? tak samo jak kocham pomimo?

Tomoe

Możesz, możesz.
Podobno nienawiść to odwrotna strona miłości.

Tylko wiesz, ty go sobie odczaruj.
To znaczy zacznij go widzieć takim, jakim jest.
To jest chory człowiek.
Jasne, że ty nie musisz mu współczuć ani nie musisz ponosić konsekwencji jego choroby.
Ale może ci będzie trochę lżej ze świadomością, że on nie pije tobie na złość.
On po prostu inaczej żyć nie umie.
Alkoholika nie wychowasz.
Jego picie nie ma nic wspólnego z tobą.
Bo alkoholizm to nie jest wada charakteru, tylko choroba.
W skrócie ZZA.
Symbol F.10.2

To się wszystko dzieje w nim - i to nie ma z tobą nic wspólnego.