Forum Wolnych od Alkoholu

[pulawiak91]

U mnie w mieście to jedynie po znajomości można znaleźć pracę. Urząd Pracy też nie pomaga. A jeśli chodzi o delegację to jeździłem na takie, 3 lata temu układałem kostkę brukową, towarzystwo w większości trzeźwe, zdarzali się pijący. Potem przychodziło rozdrażnienie i sny alkoholowe. Wolę nie ryzykować. Na początku trzeźwości pracowałem przy drodze, podobna sytuacja, pijany pracownik wjechał walcem w rów. Ogólnie pili nawet jak prowadzili auto do bazy. Być może gdzieś są lepsze warunki. Mojej mamy partner,.alkoholik, nie pił 8 lat. Poszedł na budowę i zaczął pić. Teraz razem piją.

[Maciejka]

Przypomniala mi sie gadka jednego alkoholika.
Nie ma pracy tu, wszyscy pija, jak mam znalezc prace, wszyscy piją.
Taki troche zart malo smieszny.
Moze zrob w koncu porzadek ze soba i zadaj pytanie czego tak naprawde chcesz. Twoje zycie i Twoje wybory. Nikt za Ciebie nie zrobi tego co sam mozesz zrobic....
Chec szuka sposobu niechec powodu. Co wybierasz....

[pulawiak91]

Zadaje sobie to pytanie od długiego czasu i nie mogę na nie znaleźć odpowiedzi. Próbowałem wielu rzeczy i w niczym się nie odnalazłem. Spawałem przez dobre 6 msc, układałem kostkę też przez podobny czas, pracowałem przy drodze, i teraz pracowałem w muzeum. Jak piłem to jeszcze robiłem kurs serwisanta komputerowego i staż potem. Próbowałem się tam dostać z powrotem, ale chyba pracodawca nie miał dobrego zdania o mnie, a już miałem dłuższy staż trzeźwości. Same porażki. A od myślenia to już mi myśli fiksują. Odnoszę wrażenie, że do niczego nie mam powołania.

[Maciejka]

Takim mysleniem to wiesz gdzie dojdziesz. Jest miejsce gdzie sie odnajdziesz tylko zamiast myslec trzeba zrobic tak zeby pracowac nad soba i na siebie.

[Jonesy]

Pije ojciec i z nim siedzisz. Pije i matka i jej partner. Piją też i w pracy.
Ogólnie odnoszę wrażenie, że mieszkasz w miejscu, gdzie wszyscy dookoła piją i jakoś funkcjonują. Życie się toczy, praca się robi, wypłata jest.

A więc w czym jest problem? Co tak naprawdę Ci nie pasuje? Bo jeśli to otoczenie to po prostu je zmień. Zaraz wiosna, sezon budowlany w pełni - będą zatrudniać w każdym większym mieście. Na start jak znalazł. Co dalej? Nie wiem. Każdy ma swoje życie, każdy je sobie też po swojemu pi***oli, jak mawia klasyk.

Odnoszę wrażenie, że usiłujesz trochę sikać pod wiatr, przy czym niespecjalnie interesuje Cię sikanie z wiatrem. Zatem może pora poszukać miejsca gdzie nie wieje wiatr?

[pulawiak91]

Dawno mnie tutaj nie było. Jeszcze w 2024 roku pracowałem w Muzeum. W tym roku już nie mieli zapotrzebowania na pracownika, z racji remontu jednej z ekspozycji. Więc odpuściłem sobie składanie CV. Potem okazało się, że zatrudnili na sezon dziewczynę, która była związana z rodziną jednej z pracownic. Korzystałem przez pewien czas z pomocy psychologa. Zdiagnozował u mnie depresję nawracającą. Fundusze mi się skończyły i zaprzestałem korzystania z pomocy.

W tym roku próbowałem dostać się na staż, jednak nigdzie mi się nie udało. Od lutego rozpocząłem naukę w szkole policealnej na kierunku technik archiwista. Tyle z moich aktywności.

Zwiększyłem swoją aktywność na mitingach AA.

[Robin]

[jal]

[dromax]

[pterodaktyll]

[Whiplash]

[dromax]

Być może nieprecyzyjnie się wyraziłem.
Piszę tutaj jako wyleczony, uzdrowiony z alkoholizmu.

[Anowika]

[Jonesy]

Chodzę do jednego terapeuty jakiś czas i jest to dosyć młody człowiek. Z tego rzutu terapeutów nowoczesnych. On uważa, że da się wyleczyć z alkoholizmu. Ale nie tak, jak większośc by sobie pomyślała. Nie tak, że ktoś powie "to jak się wyleczyłeś, to teraz kup se flaszkę i wypij" - no nie. Jemu chodzi o to, że według niego, przy odpowiednim przepracowaniu procesu terapeutycznego da się funkcjonować tak, żeby alkohol był substancją kompletnie neutralną. Znaczy że Ci nie robi i nie masz potrzeby jej pić. I tyle. Jak dla mnie to by starczyło i mam tak samo z papierosami. Kiedyś paliłem po dwie paczki dziennie. Ale rzuciłem, poukładałem to sobie i na chwilę obecną, po 20 latach od rzucenia tytoń i nikotyna są dla mnie zupełnie obojętne. Poza tym, że wk***ia mnie jak mi ktoś dymi pod nos. I ten terapeuta uważa, że mogę tak mieć z alkoholem też.
Tylko że mi się podoba we wspólnocie aa, ja tam lubię jeździć. Mam tak znajomych i kolegów, lubię atmosferę jaka panuje na Dniach Skupienia. Nie wiem czy bym chciał rezygnować ze wspólnoty, ale chciałbym żeby alkohol był mnie totalnie obojętny jak inne używki.
Ja takich ludzi nie znam osobiście. Znam tylko tych, którzy mają regularny kontakt ze wspólnotą lub drugim trzeźwiejącym alkoholikiem i trzeźwi są ponad 30 lat. Taki mam wzorzec i taki znam. On, ten terapeuta twierdzi, że zna niejednego, który już nigdzie nie chodzi na spotkania, a nie pije, jest trzeźwy. Z tym że no, nie zna nikogo kto byłby tym sposobem trzeźwy dłużej niż kilka lat.
Ja byłem trzeźwy kilka lat. Nieprzypadkowo byłem trzeźwy tak długo, jak na grupę wsparcia jeździłem. W momencie w którym stwierdziłem, że grupa mnie wkurza i gadają to co mi nie pasowało, przestałem jeździć. I efekt jaki udało mi się uzyskać starsi użytkownicy forum znają. Tak więc mam mieszane uczucia.

Ale kto wie, może można?

[dromax]

Jonesy . Jest wiele racji w tym o czym piszesz...
Dla mnie zarówno alkohol jak i nikotyna są całkowicie obojętne. Lecz sama abstynencja to REWELACJA!